Programowanie

W uczeniu się za pomocą uczącej maszyny najbardziej istotnym czynnikiem jest oczywiście materiał przeznaczony do przyswojenia, ujęty w taką formę, aby go można było jak najłatwiej opanować. Tak zorganizowany materiał nosi nazwę programu, a korzyści płynące z takiego programu można uzyskać i bez maszyny. Program nie jest pomyślany jako środek, który pozwala na powtarzanię materiału lub sprawdzanie, czy jest opanowany, tak jak w pewnych starszych formach maszyn egzaminujących lub w niektórych typach pomocy szkolnych zawierających zadania i odpowiedzi na nie. Ma on na celu uczyć, to jest spełniać tę rolę, co ‚podręczniki i nauczyciele przed egzaminem, a zatem program musi podawać informacje i musi umożliwiać uczniowi branie czynnego udziału w nauce przez dostarczanie odpowiedzi, które najpierw podsuwa się czy podpowiada, zanim zostaną przeuczone w trakcie dalszej nauki. Wobec tego osoba, która konstruuje program, musi pamiętać oorganizacjiwiadomości, i to zarówno 1 o g i c zn e j (co uczeń musi wiedzieć, zanim będzie mógł zrozumieć dalsze wywody) jak i psychologicznej (jak skierować uwagę na istotne elementy, jak wyprowadzić uogólnienia z poprzednich informacji itd.). Ponieważ taka konstrukcja nie jest rzeczą prostą, osoby układające programy wypróbowują je na uczniach, dla których są przeznaczone, korygując je stopniowo. Program jest dobry wówczas, gdy uczniowie Łmogą go opanować, popełniając bardzo małą liczbę błędów: jeśli materiał jest dobrze ułożony, uczenie się przebiega w sposób prawidłowy.

W tabl. 11-2 podano niektóre metody stosowane w celu dostarczenia wskazówek uczącemu się. Pokazują one, jak można doprowadzić ucznia do prawidłowej odpowiedzi za pomocą odpowiedniej konstrukcji zdania. Na tabl. 11-3 podano próbkę rzeczywistego programu. Dla

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>